ВО ИМЯ АЛЛАХА МИЛОСТИВОГО И МИЛОСЕРДНОГО
ﺑﺳﻡ ﺍﷲ ﺍﻟﺭﺣﻣﻥ ﺍﻟﺭﺣﻳﻡ
Аллах в переводе на русский - Бог, Господь, Всевышний

НДП ВАТАН tatar halyk firkasy. Rahim itegez!


ОТКРЫТОЕ ПИСЬМО ПРЕЗИДЕНТУ РФ ПУТИНУ О ПРЕДОСТАВЛЕНИИ ЯЗЫКАМ КОРЕННЫХ НАРОДОВ РФ СТАТУСА ГОСУДАРСТВЕННЫХ ЯЗЫКОВ РФ https://irekle-syuz.blogspot.com/2015/05/blog-post_72.html

ХОРМЭТЛЕ МИЛЛЭТТЭШЛЭР ПОДДЕРЖИМ СВОЕГО ТАТАРСКОГО ПРОИЗВОДИТЕЛЯ! ПЕРЕЧЕНЬ ТАТАРСКИХ ФИРМ. СПИСОК ОТКРЫТ!

l

УЯН ТАТАР! УЯН! стихотворение

http://irekle-syuz.blogspot.ru/2015/07/blog-post_79.html

зеркало сайта https://ireklesyuzweb.wordpress.com/

Азатлык Радиосы

пятница, 27 мая 2016 г.

Путин признал, что ресурсы российской экономики больше не работают

http://m.rosbalt.ru/federal/2016/05/25/1517561.html

Путин признал, что ресурсы российской экономики больше не работают

16:28, 25.05.2016 // Росбалт, В России
Фото с сайта kremlin.ru
Экономический рост в России сам по себе не возобновится, нужно искать новые источники роста, заявил президент РФ Владимир Путин на первом за два года заседании президиума экономического совета.

«Считаю нужным вновь подчеркнуть, сам по себе экономический рост не возобновится, если мы не найдем новых источников роста, то динамика ВВП будет находиться где-то около нулевой отметки», — сказал Путин.

Он признал, что в текущей ситуации ресурсы, которые ранее двигали российскую экономику вперед, больше не работают.

По словам президента, необходимо одновременно обеспечить «увеличение темпов роста отечественной экономики и провести структурные реформы для повышения ее эффективности». «Очень важно при этом сохранить макроэкономическую стабильность, не допустить раскачки бюджетного дефицита и разгона инфляции», — заметил он.

Путин также призвал участников заседания президиума Экономического совета при президенте не зацикливаться на теоретических концепциях в отношении экономики или на идеологических предпочтениях, а сосредоточиться на прагматической стороне вопроса и на том, как реально можно все идеи реализовать.

«Никакой монополии на истину в экономической дискуссии быть не должно. Здесь же я прошу всех в ходе наших встреч максимально уйти от идеологических предпочтений, не замыкаться в рамках тех или иных теоретических концепций, а руководствоваться прагматическими подходами, сосредоточиться на выработке реалистичных и объективных решений», — сказал Путин.

Stratfor: боевики ИГ сожгли российские вертолеты в Сирии

http://www.bbc.com/russian/news/2016/05/160524_stratfor_syria_airbase

Stratfor: боевики ИГ сожгли российские вертолеты в Сирии


Эксперты американской компании Stratfor утверждают, что используемая российскими ВКС сирийская авиабаза неподалеку от поселения Тияс серьезно пострадала, предположительно от ударов группировки "Исламское государство".
На спутниковой съемке базы, предоставленной Stratfor в распоряжение Би-би-си, видны обгоревшие остовы вертолетов, стоящие в ряд на взлетной полосе, и руины здания, располагавшегося на территории базы.
Представитель российского минобороны Игорь Конашенков заявил, что сожженная техника осталась на аэродроме со времени боев с сирийскими правительственными силами до перехода базы в распоряжение российских военных, а сами сообщения о нападении джихадистов на российских военных представляют собой не что иное, как пропаганду запрещенной в России и многих других странах группировки "Исламское государство".

"Ударили несколько раз"

Image copyrightEPA
Image captionНедавно взрывы прогремели в Джабла и Тартус по соседству с российскими военными базами
На прошлой неделе, сообщает Stratfor, на российской базе в результате череды возгораний были уничтожены четыре вертолета и 20 грузовиков. По базе ударили несколько раз, считают в Stratfor.
Сравнивая фотографии с более ранними съемками базы Тияс, эксперты полагают, что на взлетной полосе видны остовы вертолетов Ми-24, а здание раньше было складом, с которого они снабжались.
Также на взлетной полосе виден самолет Миг-25, предположительно принадлежащий сирийским ВВС.
Первые сообщения об ударе по базе в Тиясе исходили от агентства Амак, известного своими связями с ИГ. Однако спутниковые снимки Stratfor подтверждают подробности, приводившиеся боевиками.
Агентство РИА Новости со ссылкой на сирийский источник на аэродроме Тияс сообщает, что вертолеты на авиабазе были повреждены вследствие пожара.
"Причины пожара неизвестны. Он начался рядом с площадкой, где находились четыре вертолета. Пожарные машины не могли подъехать к очагу возгорания из-за начавшегося минометного обстрела террористов. Пламя перебросилось на вертолеты", — рассказал собеседник агентства.
По словам источника, погибших и раненых в результате обстрела не было.

Версия минобороны России

Image copyrightRIA NOVOSTI
Image captionМинобороны РФ отрицает какие-либо потери с российской стороны
По словам Конашенкова, все российские боевые вертолеты в Сирии выполняют плановые задачи, потерь среди личного состава нет.
"Напомню, что авторство слухов об уничтожении подразделения российских боевых вертолетов и двух десятков грузовиков принадлежит пропагандистам ИГИЛ, которые безуспешно пытались продать эту якобы новость около 10 дней назад. Что касается фотоснимков сирийской авиабазы, то сожженная авиа- и автомобильная техника, а также многочисленные воронки от разрыва реактивных снарядов, присутствуют там уже не первый месяц", — сказал Конашенков.
Он также добавил, что сожженная техника осталась на базе после боев между сирийскими правительственными войсками и боевиками.
"А если отбросить всю лирику и говорить прямо, то, видимо, распространение подобной информации и есть посильный, в кавычках, вклад в борьбу с международным терроризмом со стороны наших партнеров", — добавил Конашенков.

Фрэнк Гарднер, корреспондент Би-би-си по вопросам безопасности

Вне зависимости от причины возгорания, уничтожившего четыре российских военных вертолета, на сегодняшний день это самая серьезная потеря России после ее вовлечения в борьбу с ИГ на территории Сирии.
Когда в сентябре прошлого года Россия отправила войска в Сирию, она с осторожностью подходила к вопросу вовлечения российских военных в наземные операции, памятуя о том, чем закончилась 10-летняя военная кампания СССР в Афганистане.
Однако после объявления о стратегическом выводе российских войск с территории Сирии, создается ощущение, что Россия все больше вовлечена в войну, поддерживая силы президента Асада.
Уничтожение российской военной техники на авиабазе, находящейся в 60 км от Пальмиры, проливает свет на масштаб российской вовлеченности.
Пальмира находится в глубине сирийской пустыни, вдали от прибрежных и приграничных театров боевых действий на северо-западе Сирии, где российская военная авиация проявляет наибольшую активность.
Сейчас возникает вопрос: как Россия отреагирует на эту потерю - заменит, увеличит или сократит свой контингент в Пальмире?

Пожар возник не случайно

Image copyrightAFP
Image captionОбстановка в отдельных районах Сирии продолжает накаляться
Слухи о том, что пожар на базе возник случайно, были подогреты первым сообщением об инциденте, появившемся в информационном агентстве Амак, которое связывают с группировкой ИГ.
В тот же день ИГ опубликовала фотографию, на которой, как объяснялось, боевик выпускал ракеты "Град" по российской базе, находящейся недалеко от Тияса.
"Судя по снимкам, возгорание произошло не случайно, как до сих некоторые настаивают", - говорит военный аналитик Stratfor Сим Тэк.
"Снимки четко показывают, что у возгорания было несколько источников на всей территории аэропорта и российская техника сильно пострадала", - говорит он.
"Уничтожено целое звено боевых вертолетов, всего четыре штуки. Сирийский боевой самолет получил повреждения. Бросается в глаза и ущерб, нанесенный транспортному узлу - который, возможно, использовался для снабжения этих вертолетов", - сказал Тэк.
Информацию агентства Амак эксперт назвал очень точной и предположил, что вертолеты и склад были уничтожены боевиками ИГ.
Район, где это все произошло, имеет стратегическое значение, говорит корреспондент Арабской службы Би-би-си Рами Рухайем.
Провинция Хомс тянется через сирийскую пустыню до самой Ракки - города на востоке Сирии, который исламисты ИГ в 2014 году сделали фактической столицей своего халифата.
Иранское информационное агентство "Аль-Алам" сообщило 16 мая, что "союзные Сирии силы" перерезали линии снабжения ИГ между Раккой и Хомсом, взяв контроль над четырьмя высотами, господствующими над газовым месторождением Шаер, которое контролируется ИГ.
Однако эксперт Stratfor Сим Тэк говорит, что ИГ сохраняет контроль над линиями снабжения Ракки.
"Сирийский режим и российские военные пока сталкиваются с немалыми трудностями, пытаясь разорвать связь между Раккой и Хомсом", - сказал Тэк

В Сирии уничтожена авиабаза ВВС РФ (ВИДЕО) 24.05.2016 16:24КОММЕНТАРИИ К ЗАПИСИ В СИРИИ УНИЧТОЖЕНА АВИАБАЗА ВВС РФ (ВИДЕО) ОТКЛЮЧЕНЫ

http://by24.org/2016/05/24/russian_airbase_destroyed_in_syria/

В Сирии уничтожена авиабаза ВВС РФ (ВИДЕО)

24.05.2016 16:24КОММЕНТАРИИ К ЗАПИСИ В СИРИИ УНИЧТОЖЕНА АВИАБАЗА ВВС РФ (ВИДЕО) ОТКЛЮЧЕНЫПРОСМ.: 6867
Российские ВВС в Сирии "довоевались" до самых больших единовременных потерь с начала своей операции: авиабаза, известная под номером Т4 и расположенная вблизи сирийского города Тияс, на которой базировались боевые вертолеты и самолеты из России, полностью уничтожена вместе со всеми воздушными судами. Такие данные распространили на своих ресурсах местные исламские террористы, а затем они полностью подтвердились спутниковыми снимками, полученными американским аналитическим агентством Stratfor.
В Сирии уничтожена авиабаза ВВС РФ
В Сирии уничтожена авиабаза ВВС РФВ Сирии уничтожена авиабаза ВВС РФ. © Фото с сайта dailystar.co.uk
Согласно данным американских аналитиков, как минимум, четыре российских боевых вертолета Ми-24 даже не успели взлететь - они превратились в обгоревшие остовы вместе со своими экипажами прямо на полосе. Также на фото со  спутника видны обломки самолета Миг-25, который, скорее всего, принадлежал ВВС Сирии.
Кроме того, лишь груды обломков остались от зданий технического обслуживания авиабазы в Тиясе. Там хранились запасы вооружений и запчасти для вертолетов. Единовременные потери личного состава среди российских военнослужащих при этом составили несколько десятков, включая подготовленных пилотов.
© Видео - телекомпания BBC http://by24.org/2016/05/24/russian_airbase_destroyed_in_syria/
По данным Stratfor, местные боевики нанесли по авиабазе не один удар переносными ракетными комплексами, а сразу несколько. При этом террористы достаточно точно описали военные объекты, которые им удалось поразить - позднее их сообщения полностью совпали с данными американских спутниковых снимков. Как обычно, Минобороны России о шокирующих потерях умалчивает, впрочем, сообщения или молчание его пресс-службы в цивилизованном мире уже давно никому не интересны.
Напомним, что летчики российских ВВС в Сирии занимаются, в основном, бомбежками гражданских объектов, в результате чего гибнут тысячи человек из числа мирного населения, включая детей. Их фотографии представители сирийской умеренной оппозиции недавно даже разложили у офиса ООН в Женеве, где проходили мирные переговоры. Однако, когда российские пилоты-убийцы встречаются с настоящими террористами, они, как видим, даже не успевают взлететь.


Тайна «дворцовой мечети»: строителями «дома Аллаха» под Кремлем оказались Ирек Салихов и Равиль Зиганшин

http://realnoevremya.ru/today/32173

Тайна «дворцовой мечети»: строителями «дома Аллаха» под Кремлем оказались Ирек Салихов и Равиль Зиганшин

По проекту строящийся храм рядом с Кремлевской набережной будет напоминать Белую мечеть в Болгаре
Тайна «дворцовой мечети»: строителями «дома Аллаха» под Кремлем оказались Ирек Салихов и Равиль ЗиганшинФото: Дмитрий Сагдеев (domofoto.ru)
Буквально за несколько месяцев возле Парка земледельцев и Кремлевской набережной появилась новая мечеть. Все это время ДУМ РТ никак не комментировало ее строительство. Однако сегодня все подробности рассказал муфтий Татарстана Камиль хазрат Самигуллин. Оказалось, открытия мечети ждут уже в этом году, а главным ее строителем стал Равиль Зиганшин, чья компания ПСО «Казань» занимается строительством и развитием набережной.

«Этот мулла был я»

Сегодня на брифинге муфтий Татарстана Камиль хазрат Самигуллин приоткрылзавесу тайны вокруг мечети на Кремлевской набережной. Отвечая на вопрос корреспондента «Реального времени», муфтий рассказал, что мечеть может быть закончена уже в этом году.
— Все мы с вами, те, кто живет в Казани, любим гулять по набережной, — поделился Камиль хазрат. — Исторически как бы было, что в Старо-Татарской слободе мечети, здесь были только церкви. Теперь все потихонечку меняется, вот рядом есть церковь святой Евдокии, и рядом с набережной строится мечеть. 
Муфтий Татарстана также рассказал о том, что сам принял участие в закладке новой мечети и прочитал молитву.
— Как-то даже читал я: «Один мулла пришел, прочитал дуа (молитву)». Этот мулла был я, — признался Камиль Самигуллин.
Муфтий рассказал, что мечеть может быть закончена уже в этом году. Фото tatar-inform.ru

Троица: строитель набережной, нефтетрейдер и загадочный «немусульманин»

Рассказал Муфтий Татарстана и о том, кто строит новую «дворцовую мечеть». Главным строителем стал Равиль Зиганшин, глава ПСО «Казань». Именно ПСО «Казань» вот уже несколько лет ведет застройку самой Кремлевской набережной, а также занимается развитием этой территории. Вторым инвестором, по словам Камиля хазрата Самигуллина, стал Ирек Салихов. Судя по всему, речь идет о депутате Госсовета и председателе совета директоров нефтетрейдинговой компании «Ядран-Ойл», которая проинвестировала проект татарского фастфуда «Тубетей». На пресс-конференции глава ДУМ РТ также рассказал, что землю передал для мечети немусульманин. Владелец отдал участок по дружбе, отметил Самигуллин. Он назвал и его имя — Александр Пилишкин.
— Что касается Пилишкина, то у него хорошие дружеские отношения и с Салиховым, и с Зиганшиным. Здесь я проблем никаких не вижу. Татарстан всегда отличался своей толерантностью, своим хорошим отношением к другим конфессиям. Мы видели, как татары помогали с восстановлением Свияжска. 
Человек с таким именем и фамилией является генеральным директором и владельцем трети акций в ОАО «Татнефтепроводстрой». Кроме того, согласно данным базы «Спарк», в собственности у Александра Пилишкина еще две компании, а также доли от 36 до 91% еще в восьми из самых разных сфер деятельности: юридической, охранной, строительной и др.
Главным строителем стал Равиль Зиганшин. Фото prav.tatar.ru
В действительности участок под кадастровым номером 16:50:010333:6 площадью 1180 квадратных метров с 2008 года принадлежит Пилишкиной Екатерине Александровне. До этого им владело ООО «Нефтепроводстройинвест».

В стиле «Кул Шариф» или Белой мечети

Фундамент новой мечети заложили в декабре 2015 года. На сегодняшний день здание уже возведено. Как ранее сообщал портал Inkazan со ссылкой на собственный источник, облик здания должен напоминать жемчужину Кремля — Кул-Шариф. Однако пока внешняя отделка еще не началась.
— Проект очень красивый, со мной его согласовывали, — рассказал на брифинге Самигуллин. — Немножко даже похож на Белую мечеть (в Болгаре). 
Здание мечети расположено в самом начале улицы Федосеевской, которая идет параллельно Кремлевской набережной. На ней выстроен «поселок нефтяников». А рядом несколько элитных домов, в том числе и знаменитый ЖК «Дворцовая набережная», который примыкает к Дворцу земледельцев. Мечеть будет стоять напротив одного из домов этого ЖК, в нескольких метрах от церкви святой Евдокии.
Рядом с мечетью — ЖК «Дворцовая набережная». Фото Дмитрия Сагдеева (domofoto.ru)
Александр Третьяков, Дмитрий Семягин, Фаиль Гатауллин
Источник :http://realnoevremya.ru/today/32173

Fevziye BAYRAMOVA İDİL-URAL KURULTAYI

İDİL-URAL KURULTAYI

İDİL-URAL KURULTAYI

    Tatar milleti kendi tarihinde birçok kurultayları görmüş, milletin önemli sorunları yüzyıllar boyu bu kurultaylarda halledilmiştir. Cengiz Han devrinden beri bu kurultaylarda Tatar ilinin hanları seçilmiş, savaşlar ilan edilmiş, barışlar yapılmış, milletin-devletin yolu onaylanmıştır. Tatar milleti devletsiz kaldığı devirde de kurultaylar çağrılmıştır ki, 18. yüzyıldaki milli kurtuluş kararları bu kurultaylarda kabul edilmiştir. 20. yüzyıldaki milli yükseliş kurultayları da Tatar tarihinde derin iz bırakmıştır. Fakat tarihte çok az bilinmiş, tarihçiler tarafından genelde olumsuz değerlendirilegelen bir kurultay var, bu kurultay-1944 yılının 4-5 Martında Almanya’nın Grayfsvald şehrinde yapılmış İdil-Ural kurultayıdır. İkinci Dünya Savaşı devrinde, Almanya’nın merkezinde kimler yapmış bu kurultayı, o neden İdil-Ural olarak adlanmış, onun Tatar milleti ile ilgisi nedir? Başta bu sorular yanıtlanmalıdır.
    Savaşın ilk günlerinde bile Sovyetlerin milyonlarca askeri Almanların eline esir düşer, onların terkibinde Tatarlar ve başka Türki askerler de çok olmuş. 1941 yılının sonlarında bu esirlerin sayısı 3 milyonu geçmiş, savaş sonunda bu sayı 5 milyona ulaşmıştır (İskender Gilyazov. Lejyon “İdil-Ural”- Kazan, 2005, s.100.) Doğu Avrupa ülkelerinde esir tutulan bu kişilerden ilk önce, Rus olmayanlardan, Almanlar tarafında savaşa katılması için lejyonlar kurulur. Önce 1942 yılının başında Kafkas halklarının lejyonları, sonra bu yıl devamında Türkistanlılar ve İdil-Ural halkları esirlerinden de lejyonlar kurulur. Bu türlü millet lejyonları kamplar halinde bölünmüş, yoklamalar yapılmış ve savaşa hazırlanmış olarak, bu girişim savaş bitene dek devam etmiştir.
    Tatar esirlerini ayrı olarak toplama işi 1941 yılının sonbaharında başlansa bile, lejyon haline gelmesi bir yılı bulmuştur. Tatarları, Türki halklardan olan Azeriler veya Türkistanlılar lejyonu ile birleştirmek mümkün olsa bile, Alman önderleri, Tatarlardan ayrı lejyon oluşturmayı uygun görürler. Bunun sebebi, Birinci Dünya Savaşı devrinde Almanlara esir düşen Tatarlardan Asya birliği oluşturulup, 1916 yılının mayıs ayında Türkiye için savaşmaya uğurlanırlar. Bu İkinci Dünya Savaşı’nda da, Tatarlardan ayrı lejyon kurulması fikrini bazı Alman bilgin ve üst düzey askerileri destekler, bunlar: Türkolog bilginlerden, Fon Mende, Fon Xentig, Yoxanes Bentsing, askerilerden Fon Zekkendorf, Fon Heygendorf ve başkaları.
   Başta tüm Sovyet halkını vahşi millet olarak algılayan Almanlar, savaşın ilk aylarından başlayarak, Türki halklara, bilhassa Tatarlara özel ilgi duymaya-saygı göstermeye başlar. Almanların Tatar milletine güler yüz ile bakmasında, Tatar muhacirlerinin, Türkiye vatandaşı Ahmet Temir’in, Şefi Almaz’ın, Galimcan İdrisi’nin payları büyüktür. Bu kişiler savaş öncesinden başlayarak, Alman önderlerini Tatar milletinin tarihi ve yaşamı hakkında bilgilendirmiştir. Ahmet Temir bir yazısında, “Tatarların Avrupa’daki tarihi binlerce yıllar ile hesaplanır. 16. yüzyıldan başlayarak onlar yaşamak için, başta Çara, şimdiyse Bolşevikler Rusyasına karşı savaşlarını durdurmadılar. Bu sebeple, bugünkü Tatarlar Almanlar tarafındadır, onlara düşman gözü ile bakılmamalıdır, Bolşevizme karşı savaşta onlardan yararlanmalıdır.” (Ahmet Temir. 60 Yıl Almanya/1936-1996-Ankara, 1998, s.228-229.)
    Savaş cereyanında Almanya’da Turan düşüncesine merak artmış, büyük bilginler bu konuda çalışmalar yaparken, Tatarlara yüksek değer verilir. Mesela, birçok bilimsel çalışmaları olan Fon Xenting, bütün Doğu Türki halklarını “Tatarlar” olarak adlandırılmasını takdim eder: “Turan-hayaldeki bir ülke, Türkistan-coğrafi bölge, öyle bir il, öyle bir dil de yok. Tatarlar ise, ayrı bir manevi güce sahip olan tarihte derin iz bırakmış real Türki halktır. İdil’den Çin Seddi’ne dek uzanan toprağı, önceki haritalardaki gibi, Tatarya olarak adlandırılması gerekir.” (Fon Xenting, W.O.Turan-Tatari, in: Zeitschrift fbr Politik.Bd. 32, 1942, s. 185-188; BA-Potsdam, Auswdrtiges Amt. Nr. 61175.BL. 154-164.) Profesör Fon Mende ise Tatarların en yakın dostu ve yardımcısı olur. O daha 1933 yılında Rusya’daki başka halkları işgal etme konusu üzerinde bilimsel açıklamalar yapmış, 1936 yılında Rusya Emperyasında ve SSCB’de yaşayan Türki halkların milli azatlık hareketleri hakkında kitap bastırmıştır (Fon Mende, G. Der nationale Kampf der Ruslandtdrken. Ein Beitrag zur nationalen Frage in der Sowjetunion. Berlin, 1936.) Şunu da söylemek gerekir ki, daha savaş başlanmadan önce 1937 yılında Fon Mende Almanya’da Türk-Tatar kütüphanesi oluşturmuş, millettaşımız Ahmet Temir’in yardımıyla SSCB’deki tüm Türki halklara özgü yayınlar bu kütüphaneye getirilmiş ve özenerek öğrenilmiştir (İskender Gıylecev, a.g.e. s.36) Kısacası Almanlar, SSCB’deki köle edilmiş Türki halklara, bilhassa Tatarlara iş birlikçi olarak büyük umut bağlıyor.
    Türkiye İkinci Dünya Savaşı’na direkt katılmasa bile, savaş alanlarındaki ve Almanlara esir düşmüş Türki halklar bireylerinin kaderiyle ilgilenmiştir. Bu işe, Türkiye’deki milliyetçi derneklerin ve Türkiye’de yaşayan Türki halklar muhacirlerinin de etkisi olmuş olabilir. Savaşı Almanlar kazanacaksa, Türki halkların yaşadığı gayet büyük toprakları kimin yöneteceği de Türkleri tarafsız bırakmamış, onlar, Kırım, Kafkas, İdil-Ural, Orta Asya illerini Türkiler kendileri yönetmelidir fikrini savunmuşlardır. Bu sorun bilhassa Türkiye milli siyasetçisi Nuri Killigil’in çalışmalarında gözükmektedir. O, 1941 yılının Eylül ayında Almanya’ya gelmiş ve Alman Dışişleri Bakanlığının devlet sekreteri Ernst Bermann ile görüşüp, SSCB’de yaşayan Türki halklar, onların kaderi, esir Türkiler hakkında kendi fikir ve önerilerini beyan etmiştir. Yanı sıra Nuri Paşa, esir Türkilerden ayrı lejyonlar oluşturulmasını, bu lejyonları ileride Pantürkizm için savaşacak güç olarak kullanılması gerektiğini de söyler (Bu konuda bilgiler: İskender Gıylecev, a.g.e. s. 68-69; Atken Zur deutschen auswdrtigen Politik/ADAP//1918-1945. Serie D: 1937-1941. Band XIII, 2: Die Kregsjahre. Gtsttingen, 1970. Nr.361. s.467-470 ; Korxmazyan R.S. Turetsko-germanskiye otnoşeniya v godı vtoroy mirovoy voynı. – Erevan: İzd-vo AN Arm.SSR, 1977, s. 95-96, 112.) Yanı sıra iki Türk generalinin-Ali Fuad Erden ve Hüsnü Emir Erkilet-1941 yılının Ekim ayı başında Alman askerileri ile Kırım yarım adasında buluşmaları da, Türki lejyonlar oluşumunu hızlandırmış olabilir. Böylece Tatar muhacirleri ve Türk milliyetçilerinin yardımı ile İdil-Ural lejyonu kurulur. Hitler, 01.08.1942 günü bu konuda özel buyruk verir. Bu lejyona Tatarlardan başka, Başkurtlar ve Tatarca konuşabilen İdil-Ural bireylerinden Çuvaşlar, Mariler, Mordvalar, Udmurtlar da katılırlar. Bu lejyonda yıllara göre değişik olarak 40-60 bin civarında asker bulunmuştur. Onların arasında esir Tatar generalleri, yüksek rütbeli askeriler, ünlü Tatar yazarları, gazeteciler, ulusal aydınlar bulunmaktadır. İdil-Ural lejyonlarını Alman askerileri yönetse bile, ideoloji, bilhassa ulusal ve dini ideoloji Tatarların elinde olup, bu konuda, Alman Doğu Bakanlığı terkibinde bulunan Tatar şubesi ilgilenmiştir. Bu Tatar şubesi başta millettaşımız Ahmet Temir, sonra Şefi Almaz başkanlığında yönetilmiştir. Ahmet Temir’in 1942-43 yıllarında 15 esirler kampında bulunup, iki binden fazla Tatar-Başkurt, Çuvaş, Mari esirlerini ölümden kurtarıp, lejyoncular yapmıştır (Bu konudaki yeterli bilgi için, Ahmet Temir’in a.g.e. bak.)
    Tatar Ansiklopedik sözlüğüne göre, İdil-Ural lejyonunda tamamı 7 savaş taburu olduğu ve bu lejyoncular Avrupa’da, Beyaz Rusya’da, Ukrayna’da direnişçilere karşı savaşa gönderilmiş olmalarına rağmen, onların çoğu direnişçiler tarafına geçerek, Almanlara karşı savaşmıştır, deniliyor. Bu doğru değildir, Türk-Tatar lejyoncularının çoğu savaş bitene dek Almanlar tarafında savaşmıştır. Onlar Belçika, Fransa, Hollanda, Polonya, Ukrayna, Beyaz Rusya’da askeri operasyonlara katılmışlardır. Almanlar, bazı lejyonların Sovyetler tarafına geçtiğini bilseler de, Celilcileri ağır halde cezalandırsalar da, İdil-Ural lejyonu ile olan iyi ilişkilerini sonuna kadar değiştirmemiş, dağıtmamış, ceza kamplarına göndermemiştir. İyilik sadece bu değil, Türk-Tatar lejyonları için çalışma-yaşam koşulları oluşturulmuş, milli ve dini gereksinimleri gerektiği kadar karşılanmıştır.
    Doğu Bakanlığının Tatar bölümünde çevirmen olarak çalışan, lejyondaki durumların diri şahidi olan millettaşımız Garif Sultan bugün de Münih şehrinde yaşıyor ve bize bu konuda çok bilgiler verdi:
    “Tatar lejyonlarının Avrupa illerinde 3 tatil yeri vardı, onlar aynı Alman savaşçıları gibi tatil yapmaya haklı idiler. Doğu Bakanlığı terkibindeki Tatar Bölümü lejyonlar için, haftalık “İdil-Ural Gazetesi”, aylık “Almanca-Tatarca Bilgilendirme” bülteni, “Türk Birliği Gazetesi”, “Tatar Edebiyatı Dergisi”, ayrıca Tatarca kitaplar neşredildi ve bu işler savaşın sonuna kadar devam etmiştir. Yanı sıra Tatar lejyonunun bandosu ve telli çalgı orkestrası, artistleri, müzik topluluğu vardı. Alman radyosunda Tatarca programlar yayınlandı. Dini gereksinimler için tüm olanaklar hazırdı. Almanya’da Tatarlar için birkaç yerde molla yetiştirme okulları açıldı. Lejyonda dini bayramlar yapıldı, isteyen namazını-ibadetini kıldı, yasak olmadı.”
    İdil-Ural lejyonunun milli marşı olarak Zahidulla Yarullin’in “Tukay Marşı” söylenmiş, Kuran okunmuştur. Lejyonun askeri simgesi olarak, milli bayrağa ve kol damgalarına ok ve hançer işaretleri yapılmış ve Latin harfleriyle “İdil-Ural” yazılmıştır. Lejyonlarda her zaman Tatar Bölümü propagandacıları Tatar tarihi, Rus İmparatorluğu, Bolşevizmin ulusal zararları hakkında konuşmalar yapmıştır. Bu konuşmalarda Gayaz İshakıy çalışmaları da dile getirilmiş, bilhassa Onun 1930-39 yıllarındaki Berlin’de basılan “Yeni Milli Yol” dergisindeki yazıları lejyon ve kurultay yayınlarında yer almıştır.
   İşte bu İdil-Ural lejyonu hakkındaki bilgilendirmeden sonra, 1944 yılının 4-5 Mart günlerinde yapılan tarihi kurultaya geçelim. Bu kurultay, İdil-Ural lejyonu ile Doğu Bakanlığı terkibindeki Tatar Bölümünün birlikte çalışmasıyla oluşur. Bu işe birçok Alman askerileri, bilginler ve başka millet bireyleri de katılırlar. Alman arşivlerinden alınmış bilgilere göre, kurultaya 200 vekil katılmıştır (BA-Potsdam. NS 31/31, BL.1-8). Vekiller Tatar lejyonlarının bulunduğu Almanya, Fransa, Polonya ve başka yerlerden Şubat sonunda Dargibl dinlenme kampına toplanıp, kurultay hazırlığına girişirler. Kurultayın yapılması için, Grayfsvald şehrinin en büyük binasını verirler. Bu bina İdil-Ural ve Alman bayrakları ve milli liderlerin portreleriyle bezenir. Konuşmalar, kararlar, müracaatlar ile kurultay süresi iki gün devam etmiş olsa da, medeni uygulamalar ile bu süre birkaç gün daha uzamış, gelme gitmeler ile iki hafta geçmiştir (İdil-Ural Kurultayı-Berlin, 1944, s.79). Kısacası bu kurultay, devlet düzeyinde, en yüksek teşkilatçılık ve güçlü ruh ile gerçekleşir; Almanların Milli Sosyalizm düşüncesi, Türk-Tatarların Devlet Bağımsızlığı ideali ile birleşir.
    Bu birleşme, neden tam bu zamanda-bu kurultay’da resmileşmiştir? Söylendiği gibi Almanlar ta başından beri Türk-Tatarları, Rus Bolşevizmine karşı savaşta işbirlikçi olarak algılamışlar ve yanılmamışlardır. Fakat, Sovyet askerlerinin saldırıya geçmesi ve Alman ordusunun Stalingrad yanındaki yenilgisi dolayısıyla, İdil-Ural lejyonundaki ve Tatar bölümünde Almanlara hizmet eden bazı Tatarlar korkuya kapılmış ve Kızıl asker karşısında kendileri için bir kurtuluş yolu hazırlamaya çalışırlar. Böylece bu günlerde “Celilciler” diye adlandırılmış bir grup lejyoncular Kızıl asker tarafına geçmeleri için bildiriler yazmış ve yakalanmışlardır. Sonuçta 1943 yılının Ağustos ortalarında Tatar aydınlarından oluşan bir grup kişi hapsedilir ve tam bir yıl sonra 1944 yılının 25 Ağustosunda, Almanya’ya ihanet ettiği için, 11 Tatarın başı kesilir. İdil-Ural Kurultayı ise bu “Celilciler”in cezalandırılmasından önce yapılmıştır. Tatar liderleri bu adım ile kendilerinin Almanlar tarafında olduklarını anlatmışlardır; 60 bin Türk-Tatar lejyoncularını belki bu yol ile ceza kamplarından kurtarmışlardır.
   Şu da bir gerçek ki, Almanya 1944 yılının başında halen güçlüdür, yeni yeni silahlar üretmektedirler, İkinci Cephe henüz açılmamış, Almanlar bu savaşı kazanacaklarından pek emindir. Kurultaya katılmış Türk-Tatarlar da bu savaşı Almanların kazanacağına inanmakta ve onlar ile beraber yurtlarına galipler olarak döneceklerinin gururunu yaşamaktadırlar. Bunun için Onları bazı Tatar tarihçileri gibi suçlamaya gerek yok, anlamak lazım. Bu Türk-Tatar lejyoncuları esirlik şartlarında bile, ülkesinde köle olarak yaşayan millettaşlarını düşünmüş; Rus Bolşevizmini tarumar etmek için onlar kendileri için Almanları işbirlikçi olarak seçmiş iken, bu tarihi bir zorunluluktur.
    Kurultay’da, kutlama ve sunumlardan başka on konuşma yapılmış, karar ve müracaatlar kabul edilmiştir. Konuşmaların siyasi, askeri, iktisadi, tarihi, milli, dini, propaganda, finans meselelerinin önceden titizlik ile hazırlandığı bilinmektedir. Her konuşmada İdil-Ural’ın devlet bağımsızlığı ilk sırada dile getirilir, bu savaşta Almanya’nın esas güç olduğu vurgulanır. Konuşma başlıkları: K.Salih “Milli Mücadele Birliğinin Önemi ve Görevleri”, K.Mecit “Milli Maksat ve Silahlı Mücadele”, Gabdulla Sultan “Bizim Başka Milletler ile Olan İlişkilerimiz”, Ş.Nigmeti “Propaganda Hakkında”, İrek Efendi “Savaş Birliğinin Milli Fonunu Oluşturma”, Gabdulla Efendi “Din, Milli Ahlakın Esası”, Aliyev “Biz Almanlar ile Birlikte Savaşacağız”, Çişmeli “Üç Mücadele Düzeni”, Skobelev-Çuvaş halk vekili “Biz Ne İçin Tatarlarla Birlikte Savaşırız”. İşte bu konuşmalar, asli analizleri, millete yol gösteren açık fikirleri, güçlü ruhları ile kendini hissettirmektedir. Konuşmacıların ad-soyadlarının tam olarak bilinmemeleri de doğaldır ki, çünkü kimlikleri belli olsa, Stalin cellatları onların illerinde kalmış akrabalarını yok edebilirlerdi.
    Kurultayda esas konuşmayı Milli Derneğin Başkanı olan Şefi Almaz yapar. O konuşmasında Tatar milletinin tarihine, bugünkü durumuna ve geleceğine dikkat çeker, yanı sıra lejyon ve Tatar bölümü işlerinden de bilgi verir. Yine de ilk sıraya Tatarların devlet bağımsızlığı meselesi çıkar:
    “Biz kaybettiğimiz istiklalimizi geri almak için, yüzyıllar boyunca kalem-fikir yoluyla, uygun olduğunda elimize silah alıp savaşageldik, fakat bugünkü gibi İdil-Ural istiklali için uygun olan bir zaman olmamıştı… Bizim amacımız, yüzyıllar boyu ezilmiş halkımızı Bolşevizmin köleliğinden kurtarmaktır. Bu azatlık ancak silah zoruyla elde edilecektir. Biz silahsız değiliz, bu silahı bize Büyük Alman milleti verdi. Biz Bolşevizme karşı elimize silah alıp, Milli Derneğimiz çevresinde oluşmuş milliyetçi arkadaşlar bir can-bir vücut olarak bu azatlık savaşını sonuna kadar devam ettireceğiz. Bu savaşta Almanların yenmesi bize azatlık getirecektir. Bunun içindir ki, bizim için Alman milleti ile el ele tutuşup savaşmaktan başka yol yoktur.” (İdil-Ural Kurultayı-Berlin, 1944, s.21-26).

 Kurultayda konuşma yapan herkes bu fikri destekliyor, sadece Almanlarla birlikte Rusya’ya karşı savaşın Tatarlara azatlık getireceğini söylerler. Şihap Nigmeti, “Propaganda Hakkında” başlıklı konuşmasında bu fikri biraz daha yükseltir:

 “Halkımızın burada ve ötede bulunanların hepsine, bu savaşta bizim Büyük Almanya halkı ile olan bağlarımızın önemini, Almanya’nın yenmesi-bizim yenmemiz, Almanya’nın yenilgisi-bizim yenilgimiz olacağını anlatmamız lazım. Sadece Alman silahı yendiğinde biz amacımıza erişebiliriz. Bu sebeple biz, cephenin neresinde, Almanların nasıl bir düşmanı ile savaşsak savaşalım, milletimiz için savaşmakta olduğumuzu anlatalım. Milletimizin başkaları hakkındaki görüşü açık olmalıdır.” (a.g.e. s. 43).

 İrek Efendi, “Savaş Birliğinin Milli Fonunu Oluşturma” başlıklı konuşmasında, Tatar milletinin azatlık savaşında Alman halkının yardımından yararlanmanın gerektiğini söyler:
    “Yüzyıllar boyu devam edegelen siyasi-toplumsal zorluklardan dolayı dağılmış halkımızı birleştirmek, Onları İdil-Ural bayrağı altında toplamak ve bizim milli azatlık savaşımıza Alman halkı tarafından verilen yardımdan faydalanmak, 400 yıla yakın devam edegelen tarihi mücadelemizin-amacımızın gereğidir.” (a.g.e. s.47).
    Bu Tatarların esirlik şartlarında bile milli bağımsızlık uğrunda savaşmalarını, sonradan bazı bilginler kınamış oldular, sanki onlar savaşta Almanların kaybedeceğini bilmemiş ve uzağı görememişlerdir. Bu konuda en çok arşiv belgeleri toplamış ve en çok ciddiyetle çalışmış Tatar tarihçisi İskender Gıylecev, millettaşlarımızın bu kurtuluş adımını “macera” diye vasıflandırıyor. O, Almanların yenmesine güvenerek, Tatar bağımsızlığını ilan edenleri, “siyasi körlük” olarak kınamakta ve “Almanların, SSCB’yi yendiği halde bile, bağımsız Türki devletler kuracağına özgü hiçbir girişimi olmamış” diye yazıyor. (İskender Gıylecev, a.g.e. s.276-283, 383).
    Yazar Rafail Mostafin de, Grayfsvald Kurultayını değerlendirirken, İskender Gıylecev’in yanındadır. O, Tatarları “makam paylaşımı” ile kınıyor ve Tatarların başkanı Şefi Almaz ve diğer milliyetçilerle dalga geçiyor ve sonuç olarak : “Sonunda onlar, sanki muhacirlikteki hükümet gibi “gerçek” milli komite oluşturdular!”.- ( “Gasırlar avazı”, 1995, Mayıs sayısı, sayfa. 146).
    Tatar basınında bu kurultay hakkında başka bir bilgi olmamıştır. Oysa bu kurultayda önemli meseleler gündeme getirilmiş, ciddi kararlar ve müracaatlar kabul edilmiş, büyük oluşum meydana gelmiştir. En önemlisi bu kurultayda Tatar milletinin bağımsız İdil-Ural milli devleti ilan edilmiştir. Tatarların yiğit insanları esirlik şartlarında da, sadece Hitler’i takip ederek olsa bile, Tatar ilini-İdil-Ural’ı Rus Bolşevizmi boyunduruğundan kurtarmaya-milletinin bağımsızlığı uğruna karar vermişlerdir. İşte onun içindir ki Sovyet basını bu kurultay hakkında olumsuz yazılar yayınlamış, bugün de bu eğilim devam etmektedir. FSB bu konuyu kendi tekelinde-kendi kişileri elinde tutmakta, başka türlü fikirlerin ortaya çıkmasını engellemektedir.
    Rus ve Tatar tarihçilerinin, “Bu kurultaya yüksek derecedeki Alman askerileri katılmadı, Almanlar Tatarlara devlet vaadinde bulunmadı, Onlar yenseler bile Türkilere hiçbir şey vermez idi.” şeklindeki yazıları dürüstlüğü yansıtmıyor. İdil-Ural Kurultayına Alman generalleri de, profesör-bilginleri de katılmış ve konuşmalar yapmıştır. Örneğin, lejyon komutanlarından general-mayor Fon Heygendorf konuşmasında, Alman-Tatar dostluğunun her zaman bozulmayacağını, Bolşevizme karşı savaştaki birliktelik onları galebeye götüreceğini söyler:
    “Bu kurultay Alman-Tatar dostluğun derinleştirir, onların beraber yaptığı işlerin yine de güçlendirir, yeni kurulmuş milli mücadele birliği Tatar lejyoncuları gönlünde güçlü savaş ruhu yaratır, fakat Almanlar yendiği halde Tatar milletine mutlu geleceğinin doğacağını anlatır, diye inanıyorum. İdil-Urallı dostlarımızın, ancak Alman askeri gücü sayesinde Bolşevizmden kurtarılmış memleketlerine-ailelerine dönme olasılığı doğacaktır. Bu savaşta kardeş gibi aynı cephede bulunmamız, savaş bittiğinde Alman-Tatar hakiki dostluğunu yaratır (İdil-Ural Kurultayı, Berlin 1944, s. 75-76).
    Birinci Dünya Savaşı zamanından beri İdil-Ural halklarını, bilhassa Tatarları iyi tanıyan lejyon lideri Fon Zekkendorf, kurultayda iki kez konuşma yapmış ve milletimize yüksek değer vermiş ve onun geleceğine umut bağlamıştır:
    “Sizin en büyük dileğiniz-vatanınıza dönüp, kendi yaşamınızı kurmaktır. Fakat vatanınıza dönme yolu halen çok uzak ve ağır. Çünkü savaş yolunuzda tepeden tırnağına kadar silahlanmış Bolşevizm askerlerinin ekibi bulunmaktadır. Bu sebeple kendi azatlığınızı kendinizin elde etmesi için düşmanınıza karşı acımasızca savaşmak lazım…. Tatar milleti becerikli millettir. Tatar milletinin yiğit insanları her tür zorlukları yenmeye muktedirdir. Bu sebeple şimdi milli azatlık için eline silah almış Türk-Tatar lejyoncularının komutanı olarak seviniyorum. Alman komutanları ve lejyoncuları arasındaki dostluk gün be gün artmaktadır. Bu dostluk yenmemizin teminatıdır.” (a.g.e. s.26, 76).

 Kurultayda konuşan başka Alman askerileri-bilginleri de, Tatar Bölümünün başkanı avukat Unglaube, kolonnefyurerngştad komutanı Oberst Boller, profesör Fon Mende ve başkalar Tatar milletine, İdil-Ural lejyonlarına yüksek değer vermiş ve Almanya’nın Tatar milletini kölelikten azat edeceğine güven vermişlerdir. Almanlar savaşın sonuna kadar sözlerine bağlı kalmışlardır. Savaştan sonra da, Batı Almanya tarafında kalan Türk-Tatarlara yardım etmişler, bu gün de onların arşiv eslemelerini saklamakta-tarih olarak öğrenmektedir.

 Kurultayda yanı sıra kardeş Türki halk vekilleri de-Kırımlılar, Türkistanlılar-konuşmalarında Bolşevizme karşı ortak savaşa çağırıyorlar: “Biz Almanya’nın yardımıyla silahlanıp azatlığımız-milli vatanımız için savaşacağız, eğer onun yardımı olmasaydı biz milli yolumuzda başarılara erişemezdik. Biz Türkistanlılar ve siz İdil-Urallı kardeşlerimiz ile Almanlarla bir safta amacımız doğrultusunda savaşmaya devam edeceğiz…. Ortak düşmanımız Moskova Emperyalistleri Türkistan ve İdil-Ural halklarını birbirinden ayırmak için ne kadar uğraşsalar da hiçbir şey yapamadılar ve yapamazlar!” (a.g.e. s. 78).
    Bahsettiğimiz gibi, kurultay önemli milli, askeri kararlar kabul eder, müracaat ilan eder, koordinasyon işlerini yapar. Kurultay kararlarına dayanarak, “İdil-Ural Türk-Tatarları Bağımsızlığı için Mücadele Birliği” Derneği kurulur, başkan olarak Şefi Almaz seçilir. İşte bu kurultayda milli fon da oluşturulur. Bu fon savaş sonuna kadar çalışır, zor durumda kalan millettaşlarımıza yardım eder. Yeni kurulmuş siyasi derneğin özel programının yapımı bitmese bile, kurultay kabul etmiş kararda maksat ve onun yolları açık gösterilmiş ve program şeklini almıştır:
   “Günümüzde Türk-Tatar halkının bağımsızlığı uğruna yapılan savaş tarihinde en uygun vaziyet yaratılmıştır. Çünkü tüm Avrupa halkları Büyük Almanya önderliğinde, düşmanımız Bolşevizme karşı, milli bağımsızlığı ilke edinmiş yeni adil düzen yerleştirmek için cihanşumul savaş devam etmektedir. Sadece Bolşevizm yok edildiği halde, bizim milli azatlığımız halledilecektir. Bu sebeple, İdil-Ural halklarının cephe bu tarafındaki kısmı, Bolşevizm düzenine karşı savaşa katılarak, milli maksadımıza erişmek için bir araya gelmişlerdir” (a.g.e. s.68).

 Kurultay kararında derneğin maksat ve yolları açık gösterilmiş, yaşamın siyasi, toplumsal, iktisadi, kültürel, dini meselelerinin gereği yapılacak işler aydınlatılmıştır. Bu karara göre, yer altı zenginlikleri, orman-sular ve başka doğal kaynaklar milletindir, diye ilan edilmiştir. Tüm meselelerde millet çıkarı ön sıraya koyulmuştur. Yanı sıra milli medeniyeti yükseltme, dilin saflığını koruma ve yükseltme, dini inanç özgürlüğünün devlet garantisi kapsamında olması da, kurultayda onaylanmıştır. Kurultay milli kadrolar meselesine de değinmiş, yetenekli Tatarları tüm dünya çapında arayıp bulup, onlar için devlet yardımıyla çalışma koşullarının yaratılması gerektiği söylenmiştir. Tatar erkekleri esirlik şartlarında bile milletinin bahtı ve bağımsızlığı hakkında düşünmüşler-bayrak olacak kararlar almışlar; fakat, bugünkü özgür Tatar töreleri ise milletini ebedi köle yapmanın gayreti içerisindedirler…
    Kurultayın, “Memleketimizde yaşayan tüm Türk-Tatar milletine müracaatı” da, çok etkileyicidir. Bunda da bizim büyük ve facialı tarihimiz ve Rus çarlarının-Bolşeviklerin Tatar halkını nasıl köleleştirdiği beyan edilerek, Tatar lejyoncuları, milletinin azatlığı uğruna savaşa çağırıyor:
    “Değerli kardeşlerimiz! Halkımızın yüzyıllar boyu devam edegelen azatlık savaşının asıl amacı, azat il-milli devlet olup, bu ancak vahşi Bolşevizmi yok etmekle elde edilir. Bizim azatlığımız, bağımsız İdil-Ural devletini kurma fikrimiz, milli derneğimiz, tüm Avrupa ülkeleri tarafından tanınmıştır. Unutmayınız kardeşler! Halkımızın bahtı, özgür yaşamı, ancak Bolşevikleri yok etmekle gerçekleşecektir. Halkımızı köle yapmış Bolşeviklerin yararına kan dökmeyin! Bu sebeple kardeşler-sizi, Bolşevizme karşı milli bağımsızlık savaşına çağırıyoruz. Biz ancak milli devletimizi, azat İdil-Ural’ı kurduğumuz zaman, özgürlük, bol toprak, güzel yaşamı elde etmiş oluruz.” (a.g.e. s. 72-73). Kurultay, yanı sıra lejyonlara da müracaat eder. Çünkü, Doğu Avrupa’nın tüm ülkelerine dağılıp, Almanlar tarafında savaşmakta olan lejyonların, kim için savaşmakta olduklarını bilmeleri gerekmektedir:
    “Saygıdeğer lejyoncular! Sizin güçlü ellerinize halkımızın kaderi-bahtı teslim edilmiştir. Bizim umumi düşmanımızı yenip, bahtımıza erişmek amacıyla savaşa katılma dileğimizi Almanya anlamıştır. Bu kadirşinaslığın gereği, bizi bir işbirlikçi olarak Almanya, bizim savaşa katılmamıza hak tanıdı ve yardım etti. Güçlenelim, milli bayrak altına toplanalım! Antımıza bağlı kalarak, düşmanımızı yok edene dek el ele verip bağımsızlığımıza erişene kadar savaşalım!” (a.g.e. s.73-75).
    Tatar lejyoncuları antlarına sonuna kadar bağlı kalmış ve ellerine silah alıp, ili düşmandan azat etmek için savaşmışlardır. Tatar illerinde özgürlük özlemi, bağımsızlık dileği, kaybettiği devletini diriltme umudu o kadar güçlü olmuş ki, onlar Hitlerin yardımı ile olsa da, dört asırlık kölelik boyunduruğundan kurtulmaya çalışmışlardır. İdil-Ural bağımsızlığı için canlarını feda etmişler…. Çünkü onlar böyle bir fırsatı kaçırmak istemiyorlar, en son olanakları değerlendirip kalmaya acele ederler. Bu girişkenlikleri için onlar suçlanabilir mi? Bu soruya cevap verebilmek için, dört asır köle olman gerekmektedir; milletinin işgalciler tarafından yok edilmesi faciasını yaşaman gerekir; devletini kaybetmiş Tatar olman gerekir….
    Savaş sonrası bu Türk-Tatar lejyonlarının çoğu esir olarak Amerikalıların eline geçse bile, ne yazık ki, bu lejyonlar, Yalta Konferansı gereği Stalin’e teslim edilirler. Böylece bu Tatar yiğitlerinin çoğu yoldayken yok edilir, kalanları Sovyet ceza kamplarına uğurlanır, pek az sayıda birileri bu mahşerden esen kalır. Lejyonların Federal Almanya tarafında kalanların bir kısmı orada kalır, bir kısmı dünya çapında dağılır-Türkiye, Amerika, Finlandiya’ya kadar gider, ama onların hiçbirine İdil-Ural’a dönmeye nasip olmamıştır….
    Sonuç olarak şunu söylemek gerekir ki, 1944 yılında Almanya’da yapılan İdil-Ural Kurultayı-Muhacir Tatarların siyasi, askeri, ve ruhi cihetten en olgunu, en güçlüsü ve en organize olanıdır. Tatar erkekleri kendileri için ne gerektiğini bilerek işlemişler, onlar bu kurultayda İdil-Ural Devletinin bağımsızlığını ilan ederler ve milletimizi yeni Avrupa düzenine-kaidesine göre yaşamaya hazırlarlar. Bu, bugünkü Avrupa Birliği’dir. Tatar lejyonları milletimizi bu Avrupa Birliği’nde bağımsız devlet olarak görmek ister ve bunun için ellerine silah alıp savaşırlar. Yeri iken şunu da söylemek gerekir, Tatar lejyonları öğütlemelere bakmadan, general Vlasov’un “Rus     Azatlık Ordusu”na girmek istememişler, çünkü onlar, Rusların hiçbir zaman Tatarlara kendi isteğiyle özgürlük vermeyeceğini iyi anlamışlardır. Yanı sıra Tatar muhacirleri, Bolşevizmin de geçici olduğunu, Tatarın köle ve devletsiz kalmasında asıl sorumlunun Ruslar olduğunu da iyi anlamışlardır ki, bu sebeple Ruslarla ortak iş yapmayı kabul etmemişlerdir. Onlar sonuna kadar bağımsız Tatar devleti kurma fikrine bağlı kalmışlardır.
    Ne acı ki, Tatarların bu milli bağımsızlık tarihini bilenler çok az, bu tarih öğrenilmemiştir. Çünkü günümüzde, Hitler Almanya’sı safında savaşanlar kim olursa olsun suçlu-hain kabul ediliyor. Biz esirlik şartlarında bile Tatar devletçiliği için savaşmış bu millettaşlarımıza yönelik bu suçlamaları asla kabul etmeyiz, bizim için onlar milleti için yangına girmiş milli kahramanlardır. Bugün de Tatar milletinin bu kahramanlarının işini devam ettirmek için savaşanlar var, şükürler olsun. Bu gün Milli Meclis, Tatarların bağımsızlığı uğuruna dünyaya ülkelerine-parlamentolarına müracaat etmekte. İşte bu, o bağımsızlık savaşının devamıdır. Bu savaş milletimiz azat olana dek devam edecektir, inşallah!


Fevziye BAYRAMOVA

Tatar Milletinin Milli Meclis Reisi.

14 Mart 2009.
Татар-башкорт легионерлары...
(Гариф Солтанның шәхси архивыннан.)
Татар-башкорт легионерлары... (Гариф Солтанның шәхси архивыннан.)


Шәфи Алмаз татар-башкорт легионерлары арасында.

Шәфи Алмаз татар-башкорт легионерлары арасында.

Монда Муса Җәлил дә бар...Монда Муса Җәлил дә бар...